Zasady pokera - Znajdź najlepsze reguły pokera, łatwe nawet dla początkujących

Fixed-Limit Texas Holdem - organizacja i gra

pon, 07 mar 2005 00:00:00 -0500

Fixed Limit Texas Hold'em: Organizacja i gra

W Fixed Limit Texas Hold'em wysokość zakładów jest stała. Istnieją małe i duże zakłady. Małe zakłady obstawiane są w pierwszych dwóch rundach licytacji, duże - w trzeciej i czwartej. Duże zakłady wynoszą zawsze dwukrotność małych. Liczba zakładów zależy od liczby graczy.

Przed rozdaniem kart

Jeden z graczy pełni rolę krupiera (dilera; w kasynie ta osoba ma przed sobą plastikowy znacznik). Miejsce to nosi nazwę button. Button określa kolejność graczy w rozdaniu i po każdym rozdaniu przesuwa się o jedno miejsce w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara. Pierwszy gracz siedzący po lewej stronie od buttona (miejsce nr 1) stawia obowiązkowy zakład zwany małą w ciemno (small blind), a drugi gracz siedzący po lewej stronie od buttona (miejsce nr 2) także stawia obowiązkowy zakład zwany dużą w ciemno (big blind). Duża w ciemno ma zawsze wysokość małego zakładu, podczas gdy mała w ciemno wynosi zwykle połowę dużej w ciemno. Na przykład w grze $10/$20 Limit Texas Hold'em mały zakład wynosi $10 a duży $20. Zatem duża w ciemno także wynosi $10 (równowartość małego zakładu) a mała w ciemno wynosi $5 (połowę dużej w ciemno/małego zakładu).

Rozdanie kart

Karty rozdawane są zgodnie z ruchem wskazówek zegara, począwszy od gracza siedzącego na lewo od buttona (mała w ciemno) a skończywszy na graczu pełniącym rolę krupiera (siedzącym na buttonie). Każdy gracz otrzymuje dwie zakryte karty własne. To rozdanie nosi nazwę początkowego.

Pierwsza runda licytacji

Licytację rozpoczyna gracz siedzący na lewo od miejsca nr 3 (duża w ciemno, miejsce to nazywane jest też siedzeniem na muszce). Gracz ten może spasować (rzucając karty własne na środek stołu, na stos zwany muck), wejść (postawić zakład równy dużej w ciemno) lub przebić (stawiając dwa zakłady). Następnie licytuje gracz na miejscu nr 4 (gracz siedzący po lewej stronie miejsca nr 3), który może spasować, wejść, przebić lub przebić ponownie (tylko jeśli poprzedni gracz przebił).

Gracze licytują w kolejności zgodnej z ruchem wskazówek zegara dopóki wszyscy gracze, którzy nie spasowali, nie postawią zakładu (o równej wysokości).

Przykład

W grze $10/$20 Limit Texas Hold'em bierze udział 10 graczy, siedzących przy stoliku. Po rozdaniu kart pierwszy w kolejności gracz (siedzący na muszce) decyduje się na przebicie. Musi zatem włożyć do puli $20 (dwa małe zakłady). Gracze siedzący na pozycji 4, 5, 6 i 7 pasują i rzucają karty na stół. Gracz na miejscu nr 8 decyduje się na ponowne przebicie i wkłada do puli $30 (trzy małe zakłady). Gracz siedzący na miejscu nr 9 wchodzi, musi więc włożyć do puli $30 (trzy małe zakłady). Gracz siedzący na buttonie (krupier) pasuje.

Gracz obstawiający małą w ciemno, który włożył już do puli $5 wchodzi, musi więc włożyć do puli dodatkowe $25 (razem $30; równowartość trzech małych zakładów). Następnie licytuje gracz, który obstawiał dużą w ciemno, który decyduje się przebić ponownie, w związku z czym musi włożyć do puli $40 (ponieważ na początku rozdania miał już w puli $10, musi włożyć dodatkowe $30; razem $40; równowartość czterech małych zakładów).

Ten moment nosi nazwę "cap the betting" - oznacza to że dalsze przebicia nie są dozwolone. W każdej rundzie licytacji dozwolone są trzy przebicia, czyli w sumie cztery zakłady. Po wykorzystaniu możliwości przebicia pozostali w grze gracze mogą wejść lub spasować. Gra toczy się dalej począwszy od gracza, który przebijał jako pierwszy - siedzącego na muszce. Po zakończeniu pierwszej rundy licytacji, w której wszyscy gracze wnieśli jednakowej wysokości zakłady do puli, następuje flop.

Flop i druga runda licytacji

Krupier rozpoczyna od "spalenia" pierwszej karty z talii, którą umieszcza zakrytą na stole. Ma to na celu zapobieganie oszustwu w przypadku, gdyby karty były znaczone. Spalona karta jest od tej pory wyłączona z gry. Następnie krupier wykłada na stół trzy karty, tak by były widoczne dla wszystkich. Te trzy karty to flop. Jest to decydujący moment dla pozostałych graczy, ponieważ od tego momentu w grze pojawią się jeszcze tylko dwie karty. Innymi słowy, 5 z 7 kart zostało odkrytych. Karty wspólne z flopa używane są wraz z dwoma kartami własnymi do stworzenia najlepszego możliwego układu 5 kart. Ponieważ zakłady w ciemno mają miejsce tylko w pierwszej rundzie licytacji, grę rozpoczyna teraz gracz, który stawiał małą w ciemno w pierwszej rundzie (miejsce nr 1). Jeśli gracz ten spasował przed flopem, to kolejność przypada na gracza, który stawiał dużą w ciemno, itd. Pierwszy gracz ma możliwość czekania (kolejność przechodzi na następnego pozostałego w grze gracza zgodnie z ruchem wskazówek zegara) lub postawienia zakładu (dokładnie w wysokości jednego małego zakładu). Jeśli gracze czekają we flopie, wolno im zobaczyć czwartą kartę wspólną (turn) bez wkładania do puli dodatkowych pieniędzy).

Licytacja przebiega w ten sam sposób jak w pierwszej rundzie, z dozwoloną maksymalną liczbą trzech przebić (razem cztery małe zakłady).

Przykład

W grze $10/$20 Limit Texas Hold'em bierze udział 10 graczy siedzących przy stoliku. Po pierwszej rundzie licytacji tylko gracze siedzący na pozycji małej w ciemno, dużej w ciemno i na buttonie pozostali w grze. Krupier umieszcza pulę na środku stołu, pali górną kartę (umieszcza ją na stole twarzą do dołu) i wykłada trzy odkryte karty wspólne (flop). Ponieważ licytacja przebiega zgodnie z ruchem wskazówek zegara, jako pierwszy licytuje gracz na pozycji małej w ciemno, który postanawia czekać. Gracz na pozycji dużej w ciemno stawia zakład ($10; równowartość jednego małego zakładu), a krupier wchodzi (wkłada do puli $10). Znowu przychodzi kolej na gracza na pozycji małej w ciemno, który może przebić (podnieść do $20; tzw. check-raise), spasować (rzucić karty własne na stół) lub wejść (włożyć $10).

Po zakończeniu drugiej rundy licytacji, gdy wszyscy pozostali w grze gracze włożyli do puli jednakowej wysokości zakłady, nastepuje turn.

Turn i trzecia runda licytacji

Krupier pali pierwszą kartę z talii i wykłada na stół obok flopa otwartą czwartą kartę wspólną. Ta karta nosi nazwę turn.

Licytacja przebiega następnie zgodnie z ruchem wskazówek zegara, poczynając od buttona, tak jak we flopie. Jedyna różnica poega na tym, że zakłady podwajają się i noszą teraz nazwę dużych zakładów.

Przykład

W grze $10/$20 Limit Texas Hold'em bierze udział 10 graczy siedzących przy stoliku. Po flopie w grze pozostał tylko gracz siedzący na buttonie i gracz na pozycji dużej w ciemno. Ponieważ licytacja przebiega zgodnie z ruchem wskazówek zegara od buttona, grę musi rozpocząć gracz siedzący na pozycji dużej w ciemno. Decyduje się on postawić zakład ($20; równowartość jednego dużego zakładu), krupier postanawia przebić (wkłada do puli $40; równowartość dwóch dużych zakładów); gracz na pozycji dużej w ciemno wchodzi (wkłada do puli kolejne $20; razem dwa duże zakłady). Tym samym zostaje zakończona trzecia runda licytacji.

Po zakończeniu trzeciej rundy, gdy wszyscy pozostali w grze gracze włożyli do puli jednakowej wysokości zakłady, następuje river.

River i czwarta runda licytacji

Krupier pali pierwszą kartę z talii i wykłada na stół obok flopa i turna piąta odkrytą kartę wspólną. Ta karta nosi nazwę river. Licytacja przebiega tak samo jak we flopie i turnie.

Zakłady mają tę samą wysokość co w turnie

Przykład

W grze $10/$20 Limit Texas Hold'em bierze udział 10 graczy siedzących wokół stolika. Po turnie w grze pozostał tylko gracz siedzący na buttonie i gracz na pozycji dużej w ciemno. Ponieważ licytacja przebiega zgodnie z ruchem wskazówek zegara od buttona, grę musi rozpocząć gracz na pozycji dużej w ciemno. Decyduje się on czekać, przychodzi kolej na krupiera, który stawia zakład (wkłada do puli $20; równowartość jednego dużego zakładu). Gracz na pozycji dużej w ciemno może teraz spasować, przebić lub wejść i decyduje się na wejście (wkłada do puli $20; równowartość jednego dużego zakładu). Przychodzi kolej na krupiera, a ponieważ jest to ostatnia runda licytacji, musi on wyłożyć dwie karty własne na stół (indeksem do góry). Następnie łączy dwie karty własne z pięcioma kartami wspólnymi, starając się zebrać jak najlepszy układ 5 kart. Gracz na pozycji dużej w ciemno może rzucić karty (jeśli nie może stworzyć lepszego układu niż krupier) lub odkryć karty własne ukazując zwycięski układ. By wygrać pulę, trzeba odkryć obie karty własne, nawet jeśli tylko jedna jest potrzebna do stworzenia zwycięskiego układu.

Koniec rozdania. Krupier przesuwa button o jedno miejsce zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Po przetasowaniu talii rozpoczyna się kolejne rozdanie.

Visit www.pokerlistings.pl

Omaha High-Low - organizacja i gra

pon, 07 mar 2005 00:00:00 -0500

Omaha High-Low: organizacja i gra

Jeśli nie jesteś zorientowany w organizacji gry Limit Texas Holdem czy Omaha, koniecznie przeczytaj Limit Texas Hold'em - organizacja i gra i Omaha - organizacja i gra zanim zaczeniesz czytać ten tekst. Limit Texas Hold'em i Omaha są identyczne pod względem procedur gry.

Omaha high-low jest grą, w której pula jest podzielona. Oznacza to, że istnieje możliwość posiadania najmocniejszego i najsłabszego układu kart. Połowa puli przypada w udziale graczowi, posiadającemu najmocniejszy układ , a drugę połowę otrzymuje gracz, który ma najsłabszy układ . Jeśli nie można zebrać najsłabszego układu nikt nie otrzymuje niskiej połowy puli , cała pula trafie w ręce gracza posiadającego najmocniejszy układ . Celem gry jest zdobycie zarówno najmocniejszego, jak i najsłabszego układu (tzw. scooping the pot).

Wysoki układ

Wysoki układ jest dokładnie taki sam jak w zwykłym Omaha, gdzie jest to najlepszy "zwykły" układ kart, poczynając od najmocniejszego pokera królewskiego poprzez wszystkie słabsze układy. Podobnie jak w zwykłym Omaha, trzeba użyć dwóch ( dokładnie dwóch ) spośród kart własnych i trzech ( dokładnie trzech ) spośród kart wspólnych do zebrania układu.

Niski układ

Niski układ nieco trudniej zrozumieć. Również należy tu użyć dwóch kart własnych i trzech kart wspólnych aby nasz niski układ zostal uznany. Jednak wszystkie niskie układy muszą być ósemką lub niższą kartą (im słabsza karta tym lepiej). Ósemka w niskim układzie zawiera ósemkę i cztery niższe karty, Siódemka w niskim układzie zawiera siódemkę i cztery niższe karty, itd. Najlepszy możliwy niski układ nazywa się koło i kończy się piątką 5-4-3-2-A (jeśli zaczyna się od piątki, to jest to wysoki strit). Najgorszy możliwy niski układ to 8-7-6-5-4 (od ósemki w górę zaczyna się wysoki strit). Z związku z tym, aby istniała możliwość powstania niskiego układu na stole muszą znajdować się przynajmniej trzy karty równe lub niższe od ósemki.

Przykłady

Układ 8-4-3-2-A low jest gorszy niż 7-6-5-4-3 .
Układ 7-4-3-2-A jest gorszy niż 6-5-4-3-2 .
Układ 8-7-3-2-A jest gorszy niż 8-6-5-4-3 .
Układ 7-6-3-2-A jest gorszy niż 7-5-4-3-2 .
Układ 8-6-5-4-3 jest gorszy niż 8-6-5-4-2, który jest gorszy niż 8-6-5-4-A .

Ćwiartowanie

W Omaha high-low można wygrać ćwierć puli. Zdarza się tak, kiedy dwóch graczy ma taki sam wysoki lub niski układ, ale jeszcze inny gracz ma najlepszy wysoki lub niski układ .

Przykład 1

Gracz A ma najlepszy wysoki układ i taki sam niski układ jak gracz B. W tej sytuacji gracz B otrzyma jedną czwartą puli, a gracz A - trzy czwarte.

Przykład 2

Gracz A ma najlepszy wysoki układ ale nie ma niskiego a gracze B i C posiadają takie same niskie układy . Gracz A otrzyma w tej sytuacji połowę puli, a gracze B i C podzielą między siebie drugą połowę. Gracze B i C dokonali w ten sposób ćwiartowania .

Visit www.pokerlistings.pl

Seven-Card Stud - organizacja i gra

pon, 07 mar 2005 00:00:00 -0500

Seven-Card Stud: organizacja i gra

Różnice pomiędzy Seven-Card Stud i Hold'emem

W Seven-Card Stud jest pięć rund licytacji, a nie cztery jak w Hold'emie. Zamiast ciemnych jest ante. W Stud nie ma kart wspólnych. Układy kart graczy decydują o kolejności gry. W pierwszej rundzie licytacji gracz posiadający najniższą kartę stawia zakład bring-in, a w następnych rundach pierwszy stawia zakład gracz posiadający najlepszą odkrytą kartę.

Gra

Wszyscy gracze otrzymują dwie zakryte karty (karty własne) i jedną odkrytą (up-card). Karty rozdawane są pojedynczo. Gracz posiadający najniższą odkrytą kartę własną musi postawić obowiązkowy zakład bring-in. Licytacja przebiega w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara od gracza, który postawił pierwszy zakład. Następnie rozdawana jest czwarta, odkryta karta. Licytację rozpoczyna gracz, posiadający najlepsze odkryte karty. Obowiązuje kolejność licytacji zgodna z ruchem wskazówek zegara. Rozdawana jest piąta, odkryta karta. Licytację rozpoczyna gracz, posiadający najlepsze odkryte karty. Obowiązuje kolejność licytacji zgodna z ruchem wskazówek zegara. Rozdawana jest szósta, odkryta karta. Licytację rozpoczyna gracz, posiadający najlepsze odkryte karty. Obowiązuje kolejność licytacji zgodna z ruchem wskazówek zegara. Rozdawana jest siódma, zakryta karta. Licytację rozpoczyna gracz, posiadający najlepsze odkryte karty. Obowiązuje kolejność licytacji zgodna z ruchem wskazówek zegara. Wszyscy gracze próbują zebrać najlepszy możliwy układ 5 kart.

Przykład

Seven-Card Stud

Układ początkowy 4th 5th 6th 7th Układ końcowy
Strit (do króla)

Początek zakładów

Koniec zakładów

Hierarchia układów kart

Poker (najlepszy poker: A-K-Q-J-T w tym samym kolorze) Kareta (najlepsza kareta: A-A-A-A-K) Ful (najlepszy ful: A-A-A-K-K) Kolor (najlepszy kolor: każdy do asa) Strit (najlepszy strit: A-K-Q-J-T) Trójka (najlepsza trójka: A-A-A-K-Q) Dwie pary (najlepsze dwie pary: A-A-K-K-Q) Para (najlepsza para: A-A-K-Q-J) Bez pary (najlepsza wysoka karta: A-K-Q-J-9)

Przeczytaj więcej o Seven-Card Stud

Jak grać w Seven-Card Stud (wersja rozszerzona)

Visit www.pokerlistings.pl

Seven-Card Stud - organizacja i gra

pon, 07 mar 2005 00:00:00 -0500

Seven-Card Stud: organizacja i gra

Różnice pomiędzy Seven-Card Stud i Texas Hold'em

W Stud jest pięć rund licytacji, a nie cztery jak w Hold'emie. Zamiast ciemnych (blinds) jest ante. W Stud nie ma kart wspólnych. Układy graczy determinują kolejność zakładów. W pierwszej rundzie licytacji gracz, posiadający najniższą kartę musi wnieś zakład (bring-in), a w kolejnych rundach gracz z najlepszą widoczną kartą zaczyna licytację.

Przed rozdaniem kart

W zależności od liczby graczy, można wprowadzić ante lub też nie. Poniższa tabela przedstawia listę ante, zakładów bring-in (bring-in bets) i zakładów otwierających kolejne rundy (opening bets) dla różnych limitów.

Wszyscy gracze kładą przed sobą ante. Krupier zbiera ante i wkłada je do puli. Przewodnik po rozdaniu startowym Limit Texas Hold'em Limit Ante Bring-in Bet Opening bet $1-$2 $0.25 $0.50 $1 $2-$4 $0.50 $0.75 $2 $3-$6 $0.75 $1.25 $3 $4-$8 $1 $2 $4 $5-$10 $1 $2 $5 $6-$12 $1 $2 $6 $8-$16 $2 $3 $8 $10-$20 $2 $4 $10 $15-$30 $3 $6 $15 $20-$40 $5 $10 $20 $30-$60 $5 $15 $30 $50-$100 $10 $20 $50 $75-$150 $25 $50 $75 $100-$200 $25 $50 $100

Karty zostały rozdane

Wszyscy gracze otrzymują dwie zakryte karty (karty własne) i jedną odkrytą (tzw. up-card). Karty są rozdawane pojedynczo w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara. Rozdanie to nosi nazwę startowego.

Pierwsza runda licytacji

Gracz, który otrzymał najniższą odkrytą kartę rozpoczyna grę przez postawienie obowiązkowego zakładu bring-in. Jeśli dwóch lub więcej graczy ma karty o takiej samej wartości, o tym kto z nich stawia bring-in decyduje kolor. Najniższy kolor to trefl, następnie w hierarchii stoi karo, kier i pik. Oznacza to, że 2♣ jest najniższą możliwą odkrytą kartą własną. Po postawieniu bring-in, zakłady kontynuowane są w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara. Gracz zajmujący miejsce bezpośrednio po lewej stronie wnoszącego bring-in ma możliwość spasowania, wejścia lub przebicia. Przebijać można o wysokość zakładu otwierającego (opening bet, patrz tabela), a wchodzić zwykle za równowartość zakładu bring-in. Licytacja trwa, aż wszyscy gracze, którzy nie spasowali, włożą równej wartości zakład do puli.

Druga runda licytacji

Krupier rozdaje wszystkim graczom czwartą otwartą kartę. W tej i we wszystkich kolejnych rundach gracz mający najwyższą odkrytą kartę rozpoczyna grę. Mniejszego zakładu bring-in już się nie stosuje. Jeśli gracz dobierze parę do swojej odkrytej karty ma możliwość postawienia małego zakładu, może też postawić większy zakład, który jest używany w kolejnych rundach licytacji. Taką możliwość mają tylko gracze, którzy mają parę dla swojej odkrytej karty własnej.

Przykład

W grze $5-$10 Seven-Card Stud gracz ma (X-X) 8 i w drugiej rundzie licytacji wpada mu kolejna ósemka (X-X) 8 8. Ma teraz możliwość sprawdzić, stawiając $5 lub postawić zakład w wysokości $10.

Licytacja przebiega w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara od gracza, który wniósł pierwszy zakład i kończy się, gdy wszyscy gracze pozostali w grze, wniosą równej wartości zakłady do puli.

Trzecia runda licytacji

Krupier rozdaje wszystkim graczom piątą odkrytą kartę. Grę rozpoczyna gracz, posiadający najlesze odkryte karty. Wszystkie zakłady mają równowartość większego zakładu.

Przykład

W grze $5-$10 Seven-Card Stud pozostało trzech graczy. Gracz A ma (X-X) 8 8 K, gracz B posiada (X-X) Q 2 Q, a gracz C - (X-X) T J 9. Gracz B musi rozpocząć grę, ponieważ ma najlepszą odkrytą kartę. Może on czekać lub postawić zakład. Następnie gracze kontynuują licytację w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara.

Licytacja kończy się, gdy wszyscy gracze pozostali w grze wniosą równej wartości zakłady do puli.

Czwarta runda licytacji

Krupier rozdaje szóstą odkrytą kartę każdemu z pozostałych graczy. Gracz z najlepszymi odkrytymi kartami rozpoczyna grę. Wszystkie zakłady mają wysokość większego zakładu. Licytacja przebiega w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara od gracza, który wniósł pierwszy zakład i kończy się, gdy wszyscy gracze pozostali w grze, wniosą równej wartości zakłady do puli.

Piąta runda licytacji

Krupier rozdaje siódmą kartę indeksem do dołu wszystkim pozostałym graczom. Gracz, który posiada najlepsze odkryte karty rozpoczyna grę. Wszystkie zakłady mają równowartość większego zakładu. Licytacja przebiega w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara od gracza, który wniósł pierwszy zakład i kończy się, gdy wszyscy gracze pozostali w grze, wniosą równej wartości zakłady do puli. Jeśli ktoś zostaje sprawdzony w ostatniej rundzie, następuje wyłożenie kart na stół. Sprawdzany gracz musi odkryć swoje trzy zakryte karty i wyłożyć je na stół. Pozostali gracze mają możliwość spasować, rzucając karty, lub, jeśli posiadają zwycięski układ, wyłożyć go na stół.

Visit www.pokerlistings.pl

Organizacja i gra w Omaha

pon, 07 mar 2005 00:00:00 -0500

Omaha: Organizacja i gra (wersja skrócona)

Wstęp

Omaha to gra z użyciem kart wspólnych z czterema rundami licytacji.

Gra

Jeden z graczy jest krupierem (dilerem); ta pozycja nosi nazwę button (po każdym rozdaniu pozycja krupiera przesuwa się o jedno miejsce zgodnie z ruchem wskazówek zegara). Dwaj gracze po lewej stronie krupiera grają odpowiednio małą i dużą w ciemno (blinds). Są to jedyni gracze, posiadający pieniądze w puli przed rozdaniem kart. Każdy gracz otrzymuje cztery zakryte karty zwane kartami własnymi. Pierwszą rundę licytacji rozpoczyna gracz siedzący po lewej stronie gracza grającego dużą w ciemno. Następnie gracze licytują w kolejności zgodnej z ruchem wskazówek zegara. Po zakończeniu pierwszej rundy licytacji na stół wykładane są trzy odkryte karty. Ta część gry nosi nazwę flop. Drugą rundę licytacji rozpoczyna najbliższy pozostały w grze gracz siedzący po lewej stronie krupiera (na lewo od buttona). Następnie gracze licytują w kolejności zgodnej z ruchem wskazówek zegara. Po zakończeniu drugiej rundy licytacji, na stół wykładana jest indeksem do góry czwarta karta wspólna. Ta część gry nazywa się turn. Trzecią rundę licytacji rozpoczyna najbliższy pozostały w grze gracz siedzący po lewej stronie krupiera (na lewo od buttona). Następni gracze licytują w kolejności zgodnej z ruchem wskazówek zegara. Zakłady podwajają się w turnie. Po zakończeniu trzeciej rundy licytacji, na stół zostaje wyłożona indeksem do góry piąta karta wspólna. Ta część gry nosi nazwę river. Czwartą rundę licytacji rozpoczyna najbliższy pozostały w grze gracz siedzący po lewej stronie krupiera (na lewo od buttona). Następnie gracze licytują w kolejności zgodnej z ruchem wskazówek zegara.

Jak zebrać układ kart

Aby zebrać układ kart, gracze łączą karty własne z kartami wspólnymi, wyłożonymi na stół, starając się zebrać najlepszy pokerowy układ 5 kart. Należy użyć dwóch kart własnych i trzech kart wspólnych.

Przykład

Omaha

Karty własne A Karty własne B
Flop Turn River
Układ końcowy A Układ końcowy B
Ful
Kolor (do asa)

Rozpoczęcie zakładów

Koniec zakładów

Hierarchia układów kart

Poker (najlepszy poker: A-K-Q-J-T tego samego koloru) Kareta (najlepsza kareta: A-A-A-A-K) Ful (najlepszy ful: A-A-A-K-K) Kolor (najlepszy kolor: każdy kolor zakończony asem) Strit (najlepszy strit: A-K-Q-J-T) Trójka (najlepsza trójka: A-A-A-K-Q) Dwie pary (najlepsze dwie pary: A-A-K-K-Q) Para (najlepsza para: A-A-K-Q-J) Bez pary (najlepsza wysoka karta: A-K-Q-J-9)

Przeczytaj więcej o Omaha:

Omaha: Jak zebrać układ kart
Jak grać w Omaha Hi-Low

Visit www.pokerlistings.pl

Omaha Jak zebrać układ kart

pon, 07 mar 2005 00:00:00 -0500

Omaha: Jak zebrać układ kart

Różnica pomiędzy Texas Hold'em i Omaha

Istnieją dwie zasadnicze różnice pomiędzy Texas Hold'em i Omaha. Po pierwsze, w Omaha każdy gracz otrzymuje cztery karty własne zamiast dwóch. Po drugie, do zebrania układu należy użyć dwóch ( dokładnie dwóch ) z czterech kart własnych wraz z trzema ( dokładnie trzema ) spośród kart wyłożonych na stół (kart wspólnych). W Hold'emie można użyć jednej lub dwóch kart własnych lub żadnej z nich (grać ze stołu).

Celem tego artykułu jest wyjaśnienie, dlaczego tak pozornie niewielkie różnice sprawiają, że Hold'em i Omaha to zupełnie różne gry.

Przykłady

Przykład 1

Stół: 10♥ 7♠ 2♥ 3♥ K♥

W Hold'emie gracze posiadający kiery mają teraz kolor. Każdy gracz posiadający A♥ ma teraz najlepszy możliwy układ kart, Q♥ daje drugi co do wartości układ, itd..

W Omaha: gracz posiadający kolor musi mieć przynajmniej dwa kiery w kartach własnych. Jeśli w Twoich kartach własnych jest tylko jeden kier, nie masz koloru. Każdy układ A♥-xh-x-x będzie najlepszym możliwym.

Przykład 2

Stół: 7♥ 8♥ 9♠ T♣ J♦

W Hold'emie: każdy gracz ma strita 7-J. Każdy gracz posiadający Q ma strita (8-Q), a każdy gracz posiadający KQ ma najlepszy możliwy układ (strit 9-K).

W Omaha: Musisz użyć dwóch kart własnych, by uzupełnić strita. A 5-6-x-x stanowi najniższego strita (5-9), a K-Q-x-x - najwyższego (9-K). A 7-8-x-x, 8-9-x-x, 9-T-x-x, T-J-x-x, J-7-x-x, itd. dopełniają do strita zakończonego J. Każdy układ Q-J-x-x, Q-T-x-x, Q-9-x-x or Q-8-x-x dopełnia do strita zakończonego Q.

Przykład 3

Stół: K♥ K♠ K♣ K♦ 9♠

W Hold'emie: każdy gracz ma karetę. Każdy gracz, który posiada w kartach własnych A ma najlepszy możliwy układ, Q - drugi co do wartości układ, itd.

W Omaha: Nikt nie może mieć karety. Każdy gracz z układem A-A-x-x ma najwyższy możliwy układ, Q-Q-x-x - drugi co do wartości, itd.

Przykład 4

Stół: K♣ K♥ K♠ 7♠-As

W Hold'emie: gracz posiadajacy K♦ ma najlepszy możliwy układ (Kareta z asem), AA stanowi drugi co do wartości układ, itd.

W Omaha: gracz posiadający A-K-x-x ma najlepszy możliwy układ (kareta z asem), gracz posiadający K-Q-x-x ma drugi co do wartości układ (kareta z królową), itd.

Visit www.pokerlistings.pl

Pot-Limit i No-Limit - Organizacja i gra

pon, 07 mar 2005 00:00:00 -0500

Pot-Limit i No-Limit: Organizacja i gra

Pot-Limit

W grze z limitem puli wszystkie zakłady są ograniczone do wysokości puli. Oznacza to, że jeśli w puli znajduje się $100, gracz może obstawiać dowolną kwotę pomiędzy wartością dużej w ciemno (zakład minimalny, chyba że gracz jest zmuszony grać za wszystko) a $100.

Przykład

W grze $1-$2 Pot-Limit Texas Hold'em lub Pot-Limit Omaha (te gry są identyczne pod względem procedur licytacyjnych). W grze $1-$2 Pot-Limit lub No-Limit mała w ciemno wynosi $1 a duża - $2. Pierwszy gracz może podnieść stawkę o minimum - $2 (do $4), podnieść stawkę o wartość puli lub podnieść stawkę o wartość pomiędzy minimum a wartością puli. Przebicie o wartość puli wyniosłoby $7 (mała w ciemno ($1) + duża w ciemno ($2) + wejście ($2) = $5. Następnie stawka przebicia o wartość puli wzrośnie o kolejne $5, razem z wejściem ($2) + przebiciem ($5) otrzymamy $7). Jeśli następny gracz zdecyduje się podnieść stawkę o wartość puli, może ją podnieść do $24 (mała w ciemno ($1) + duża w ciemno ($2) + przebicie $7 + wejście ($7) = $17. Kolejne przebicie o wartość puli wyniesie teraz kolejnych $17 więcej, zatem wejście ($7) + ponowne przebicie ($17) wyniesie razem $24).

Ponowne przebicie w grze z limitem puli musi wynieść co najmniej dwukrotność poprzedniego przebicia, chyba że graczowi zabrakło pieniędzy i jest zmuszony grać za wszystko.

Zakład w grze z limitem puli musi wynieść co najmniej równowartość dużej w ciemno, chyba że graczowi zabrakło pieniędzy i jest zmuszony grać za wszystko

No-Limit

W grze bez limitu można stawiać zakłady dowolnej wysokości bez względu na wartość puli.

Ponowne przebicie w grze bez limitu musi wynieść co najmniej dwukrotność poprzedniego przebicia, chyba że graczowi zabrakło pieniędzy i jest zmuszony grać za wszystko.

Zakład w grze bez limitu musi wynieść równowartość dużej w ciemno, chyba że chyba że graczowi zabrakło pieniędzy i jest zmuszony grać za wszystko.

Stawki stolikowe w Pot-Limit i No-Limit

Stawki stolikowe są obecnie stosowane w niemal wszystkich grach pokerowych. Stanowią one ochronę, która pozwala graczowi grać przy dowolnej wartości posiadanych żetonów. Oznacza to, że jeśli w rozdaniu bierze udzial dwóch graczy, z których jeden ma $100 a drugi $50, gracz posiadający $100 może obstawić najwyżej $50 (i co za tym idzie, może stracić tylko $50 w rozdaniu).

Przykład

W grze No-Limit bierze udział trzech graczy (gracze A, B, i C). Gracz A ma $300, gracz B ma $200, a gracz C ma $100. Gracz C wchodzi za wszystko i obstawia $100, gracz B wchodzi i musi włożyć do puli $100 ze swoich $200, gracz A decyduje się przebić za wszystko i obstawia $300, a gracz B decyduje się wejść za wszystko, czyli za pozostałe $100.

W takiej sytuacji powstaje pula poboczna. Pula główna zawiera to, co może wygrać gracz C ($100 od C + $100 od B + $100 od A = $300), pula poboczna zawiera ostatnie $100 B + $100 od A = $200. W tej sytuacji gracz A musi odebrać $100.

Po rozdaniu wszystkich kart, gracz C wygrywa pulę główną ($300), jeśli posiada najlepszy układ kart. Gracz A lub gracz B wygra pulę poboczną ($200), w zależności od tego, który z nich będzie miał lepszy układ. Jeśli gracz A lub gracz B ma najlepszy układ kart, gracz ten wygrywa zarówno pulę główną, jak i poboczną ($300 + $200 = $500).

Visit www.pokerlistings.pl